ՆԵՐՍԵՍ ՇՆՈՐՀԱԼՈՒ ՆԱԽԱՏԻՊԻ ԸՆԹԵՐՑՈՒՄԸ ԵՂԻՇԵ ՉԱՐԵՆՑԻ «ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՆԵՐ» ՄՈՆՈՍՏԻՔՈՍՈՒՄ
DOI-:
https://doi.org/10.53614/18294952-2025.1-172Հիմնաբառեր․-:
Չարենց, Շնորհալի, միջնադար, բանաստեղծություն, ժառանգորդ, հանճարեղ, մոնոստիքոս, նախատիպ։Ծանոթագրություն
1921 թվականին Եղիշե Չարենցն ավարտում է իր «Տաղարան» շարքը, որում ընդգրկված իր «Հայաստանին» բանաստեղծության մեջ բանաստեղծն առաջին անգամ անդրադառնում է Ներսես Շնորհալու նախատիպին։ Շնորհալու անունը Չարենցը իր բանաստեղծություններում հիշատակում է նաև կյանքի վերջին տարիներին` «Մոնոստիքոսներ» շարքի «Բանաստեղծներ» ստեղծագործությունում։ Այդ գործում Շնորհալին ներկայացվում է որպես մեծագույնը՝ մինչև Չարենցի ժամանակաշրջանը գոյություն ունեցած բոլորից վեր դասված։Վերոնշյալ հանգամանքները ընդգծում են, որ Չարենցը դառնում է Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական շնորհի ժառանգորդը։ Եվ «աշակերտի» կողմից «ուսուցչին» տրված գնահատականը լինում է հենց գերադրական։
Ներբեռնումներ
Հրատարակվել է
Ինչպես մեջբերել
Հրատարակում
Բաժին
Արտոնագհր
Copyright (c) 2025 Բանբեր Եվրասիա միջազգային համալսարանի
Այս աշխատանքը արտոնագրված է որպես Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
