ԴԱՏԱԿԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ․ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄԻՋՈՑՈՎ ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ԴԱՍԱՎԱՆԴՄԱՆ ՄԵԹՈԴԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
DOI-:
https://doi.org/10.53614/18294952-2026.1-207Հիմնաբառեր․-:
իրավունք և գրականություն, միջդիսցիպլինար մանկավարժություն, իրավական հերմենևտիկա, գրական տեսություն, իրավաբանական կրթություն, նարատիվ և արդարություն, քննադատական մեկնաբանություն։Ծանոթագրություն
Սույն հոդվածում առաջարկվում է իրավաբանական կրթության մի մեթոդաբանություն, որը հիմնված է իրավական մտածողության և գրական մեկնաբանության արդյունավետ փոխգործակցության վրա՝ ներկայացնելով գրականությունը ոչ թե դոկտրինալ ուսուցման դեկորատիվ հավելում, այլ՝ իրավաբանների քննադատական մտածողության ձևավորման հիմնարար գործիք։ Ելնելով իրավական նորմերը գեղարվեստական գրականության մեջ «մարդկայնացնելու» զուտ գործիքային կիրառությունից՝ հոդվածը գրական տեքստերը դիտարկում է որպես դատական դատողության զուգահեռ հարթակներ, որտեղ մրցակցող նարատիվները, լռությունները և բազմիմաստությունները պահանջում են մեկնաբանություն, համադրելի այն գործընթացի հետ, որն իրականացվում է իրավական պրակտիկայում։
Այս ինտեգրված մոտեցման միջոցով գրականությունը դառնում է երևակայության ձևավորման շրջանակ՝ մի կարողություն, որը թույլ է տալիս միաժամանակ պահպանել բազմաթիվ, հաճախ հակասական մեկնաբանությունների լարված համակեցությունը՝ մնալով պատասխանատու ապացույցների և բանական հիմնավորման առջև։ Նման պատրաստվածությունը անփոխարինելի է, բարդ վերազգային վեճերի դարաշրջանում, որտեղ միայն ձևականությունը բավարար չէ։ Գրական մեթոդաբանությունը իրավաբանական մանկավարժության մեջ ներառելով՝ հետազոտությունն առաջարկում է իրավաբանների պատրաստման մի մոդել, որտեղ վերջիններս ոչ միայն տեխնիկապես հմուտ են, այլև քննադատաբար գիտակցում են իրենց դերը՝ որպես իրավական նարատիվների և դրանց իրական հետևանքների մեկնաբաններ։
Ներբեռնումներ
Հրատարակվել է
Ինչպես մեջբերել
Հրատարակում
Բաժին
Արտոնագհր
Copyright (c) 2026 Բանբեր Եվրասիա միջազգային համալսարանի
Այս աշխատանքը արտոնագրված է որպես Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
